dinsdag 31 januari 2017

Schapen geslagen, gestompt, gewond, bij het scheren voor de wolindustrie ( video )



Bron :www.peta.nl

GOED NIEUWS VOOR DIERENGOED NIEUWS VOOR DIEREN

Beste Erna,
Ik hoop dat u deze e-mail goed hebt ontvangen. Dankzij uw vrijgevigheid en die van andere betrokken PETA-supporters, was 2016 een jaar vol enorme vooruitgang voor dieren. In december was er een belangrijke overwinning die mogelijk is gemaakt door zorgzame mensen zoals u:
De wolindustrie doet erg haar best om mensen te laten geloven dat het produceren van wol onschadelijk is voor dieren, maar zoals onthullingen door PETA en onze internationale zusterorganisaties alsmaar weer laten zien, is het allesbehalve humaan. Een PETA-exposé van de Australische en Amerikaanse wolindustrie onthulde dat schapenscheerders schapen schopten en op hen stampten, hen in het gezicht sloegen en in hun hoofd en ogen staken. Er waren scheerders te zien die op het hoofd, nek, borst en poten van dieren stonden en knielden, en op een ruwe manier de bloedige, gapende wonden dichtstikten die ze met hun scheerscharen veroorzaakt hadden.
's Werelds grootste exporteur van wol is Australië – en voor de allereerste keer ooit, waar dan ook, heeft een schapenscheerder daar schuldig gepleit aan dierenmishandeling. Vijf anderen zullen dit jaar in de rechtbank verschijnen voor soortgelijke misdrijven. Deze aanklachten zijn een direct gevolg van een doeltreffend PETA US onderzoek dat videobewijs heeft geproduceerd van 235 afzonderlijke incidenten – in één Australische staat – van vermoedelijke mishandeling in scheerschuren, en meer dan 40 pagina's aan formele juridische klachten heeft gegenereerd.
Vanaf de allereerste strafrechtelijke veroordeling van een dierproefonderzoeker voor dierenmishandeling en de allereerste politie-inval in een veefabriek tot deze baanbrekende aanklachten in Australië, veel van de meest belangrijke mijlpalen in de dierenrechtenbeweging worden gedreven door de steun van meelevende mensen zoals u over de hele wereld.
Bedankt dat u ons werk versterkt en dat u de enorme vooruitgang voor dieren mogelijk maakt.
Met vriendelijke groet,
Ingrid Newkirk

Ingrid E. Newkirk
Oprichter

supporter

eBay een van de online handelswebsides een toevluchtsoord voor bedrog en dierenleed ( Petitie )


https://help.four-paws.org/nl-NL/pet-deception-petition

eBay – Help het bedrog te stoppen



Slechte regelgeving heeft er voor gezorgd dat online handelswebsites een toevluchtsoord voor bedrog en dierenleed zijn geworden.

Als één van de marktleiders en eigenaar van verschillende handelswebsites over de hele wereld, waaronder Marktplaats en 2dehands.nl in Nederland, is eBay Classifieds Group in een unieke positie om te laten zien hoe handelswebsites om zouden moeten gaan met de verkoop van huisdieren.
Steun ons, doe een beroep op eBay Classified Group en eis dat zij het voortouw nemen bij het beschermen van dieren en mensen door de invoering van alle VIER VOETERS maatregelen.

maandag 30 januari 2017

Dieren gebruikt in de filmindustrie worden vaak zwaar mishandeld en verwaarloosd ( 3 video's )



Zoals door TMZ gerapporteerd, laat een schokkende video zien hoe op de set van de aankomende film A Dog’s Purpose een dierentrainer een doodsbange Duitse herder-achtige hond in het water van een zeer kolkend bad dwingt. De clip stopt wanneer de hond onder het woeste water wordt getrokken, wat een groep mensen naar de plek toe deed snellen, blijkbaar in een poging om het dier te redden.

Het incident dat op de set lijkt plaats te vinden is moeilijk om aan te zien en is eventueel een ongewenste verrassing voor filmkijkers die van honden houden – vooral gezien de titel van de film, die is gebaseerd op het bekende boek met dezelfde naam. Maar aan diegenen die van de chronische verwaarlozing weten die onthuld werd op een faciliteit waar Birds & Animals Unlimited (BAU) opereert – het bedrijf dat, volgens een manager, honden aan deze film leverde – is dit incident slechts een druppel op een droevige gloeiende plaat.

BAU, gerund door Hollywood dierentrainer Gary Gero, levert dieren voor gebruik in films, televisieprogramma’s en advertenties. Het heeft dieren verhuurd aan honderden andere producties, inclusief The Hangover, Marley and Me, Game of Thrones en Pirates of the Carribbean. Een ooggetuige die bij BAU werkte, legde chronische verwaarlozing vast, inclusief zieke en gewonde dieren die geen adequate veterinaire zorg kregen, vieze verblijven hadden en dieren die werden ontzien van voeding zodat ze hongerig zouden zijn wanneer ze getraind werden om trucjes uit te voeren.
Jammer genoeg lijkt zulke mishandeling nog steeds de norm in de entertainmentindustrie waar het lijden van dieren “business as usual” is voor mensen die geld willen verdienen.


Wat u kunt doen
De leefomstandigheden die bij BAU werden vastgelegd zijn niet ongebruikelijk voor dieren die gebruikt worden in entertainment, en zoals deze video laat zien, eindigt de wreedheid wellicht niet in de gebouwen van BAU maar gaat het door op de filmsets.
Alstublieft, maak de belofte om niet aan deze wrede praktijken bij te dragen door geen tickets te kopen voor A Dog’s Purpose of iedere andere film die levende dieren gebruikt.
Deel deze video met familie en vrienden die om honden – en alle andere dieren – geven. Toon hen dat dieren geen acteurs zijn en vaak lijden zowel voor de camera als achter de schermen wanneer ze worden gebruikt voor entertainment.

Bron:www.peta.nl

zondag 29 januari 2017

Mishandelde hond is bang van alle mensen, behalve van deze baby in 7 beeldschone foto's




The Dodo

Elizabeth Spence en haar man hebben krijgen het telkens heel moeilijk wanneer ze een dier in nood zien. Ze namen al vijf dieren in huis, waaronder Nora, een Engelse Pointer die door haar zware verleden bang is van alles en iedereen. Behalve van de elf maanden oude Archie...

Elizabeth heeft vijf huisdieren en drie kinderen. Alle dieren houden van de kinderen, maar de kleine Archie is toch de meest populaire. Vooral Nora is een grote fan van de baby. "Ze werd vroeger mishandeld en is daardoor van bijna alles bang. Maar niet van Archie, ze ziet hem heel graag", vertelt Elizabeth aan The Dodo.


Nora en Archie zijn onafscheidelijk en doen alles samen. Nora voelt zich veilig bij hem en ze volgt hem overal. "Als Archie in bad zit, ligt ze naast hem op een mat tot hij eruit komt", aldus Elizabeth. "Als Archie op mijn schoot zit, wil ze ook op mijn schoot. En als hij in de kasten zit en alle borden op de grond gooit, moedigt ze hem aan."

© Elizabeth Spence.

Nora en Archie doen bijna dagelijks dutjes samen. En ook met de andere kinderen Wellington en Loretta kan Nora heel goed opschieten. "We hebben de kinderen geleerd om respect te hebben voor de honden en ze goed te behandelen. De honden zijn dus dol op hen en ze vertrouwen hen blind."
En ook de katten vinden de kleine Archie geweldig.
© Elizabeth Spence.



zaterdag 28 januari 2017

Friends Furever video.......zo schattig



Dit filmpje van dieren die beste maatjes zijn moet je zien – het filmpje is zó hartverwarmend!

Mensen moeten soms een voorbeeld nemen aan dieren. Dieren geven vaak onvoorwaardelijke liefde en kunnen meestal goed met elkaar opschieten. Mensen zeiken op van alles en iedereen, maar als we allemaal wat vaker zulke onvoorwaardelijk liefde geven, is de wereld een veel betere plek om op te leven.
Dit filmpje zal dan ook een lach op je gezicht toveren. In het filmpje zie je dieren die beste maatjes zijn. Er zitten wat ongewone koppels tussen, zoals een aap en hond, dolfijn en hond, tijger en een beer enzovoorts. De dieren leren ons dat kleur, ras geslacht, allemaal niets uit maakt.

Bron: www.dagelijksekrant.nl

vrijdag 27 januari 2017

Jaarlijks worden 50.000 Spaanse windhonden gedumpt of gedood ( petitie )


Bron:www.worldanimalprotection.nl

Samen in actie voor de Spaanse windhond

Vandaag lanceren we onze campagne voor galgo’s: ‘Red de Spaanse windhond’. Deze dieren hebben onze bescherming hard nodig, want jaarlijks worden naar schatting 50.000 galgo’s gedumpt of gedood.

De petitie onderaan het artikel.........

Galgo’s zijn prachtige Spaanse windhonden. Ze zijn slank en razendsnel. Juist vanwege deze snelheid worden ze ingezet voor de jacht op het platteland in Spanje. Een eeuwenoude traditie. Maar deze folklore heeft een dikke zwarte rand. Het leven van de galgo’s is namelijk verre van rooskleurig.
Geen gezelschapsdier
Galgo’s worden gezien als jachtinstrument, niet als huisdier (in tegenstelling tot kleinere honden). Daarom worden ze ook niet in huis gehouden. Meestal moeten ze leven in kleine, vochtige schuren, zonder ramen. Hun voedsel bestaat vaak uit water en oud brood. Het idee heerst dat als de dieren mager zijn en hongerig, ze beter jagen.
Loodzware training
Om de galgo’s klaar te stomen voor de jacht ondergaan ze loodzware trainingen. Zo worden ze met meerdere honden tegelijk, achter een auto gebonden en zo gedwongen achter de rijdende auto aan te rennen. De snelle honden worden er op deze manier uitgepikt en zij worden de honden die op de konijnen of hazen gaan jagen. De langzamere honden vallen hierdoor buiten de boot en worden gedumpt of gedood. Als onbruikbaar wegwerpartikel aan hun lot overgelaten.
Einde jachtseizoen
Aan het einde van het jachtseizoen zijn veel galgo’s overbodig geworden. Te duur om weer een jaar te voeden, waardoor naar schatting jaarlijks 50.000 dieren worden afgedankt. Gedumpt en aan hun lot overgelaten of vermoord. Soms op gruwelijke wijze: opgehangen aan een boom of in een put gegooid.
Help mee
Samen willen we het leed van galgo’s stoppen! Doe daarom mee met onze campagne ‘Red de Spaanse windhond’. Teken onze petitie om de Spaanse regering op te roepen de jacht met galgo’s te verbieden en dierenmishandeling op te sporen en te straffen.
Samenwerking
Naast wettelijke regels en handhaving daarvan, is het belangrijk dat er in Spanje meer bewustzijn ontstaat dat dit moet stoppen. Om meer Spanjaarden te overtuigen van het leed achter de jacht met galgo’s maakt Yeray Lopez de documentaire Yo Galgo. Wij helpen hem zijn project te realiseren door een bijdrage te leveren aan zijn docu. Hoe meer bewustzijn en begrip we in Spanje kunnen kweken, hoe beter. In Spanje zal de verontwaardiging toenemen en daarmee de druk op verandering; een beter leven voor galgo’s. En gelukkig zijn er meer organisaties die zich voor de galgo’s inzetten. In Nederland is dat onder andere Dutch Galgo Lobby. Hun inzet om voor de Spaanse windhonden op te komen, zetten we met onze petitie graag kracht bij.
Teken en deel de petitie ‘Red de Spaanse windhond’
 

donderdag 26 januari 2017

Verzwakte tijgerwelpen konden niet staan en lopen gered uit knuffelfarm ( VS )



Een flyer van de inmiddels gesloten knuffelfarm. De tijgerwelpen op deze foto uit juli 2016 waren zo verzwakt dat ze niet konden staan of lopen toen ze door Turpentine Creek Wildlife Refuge en Tigers in America bij een knuffelfarm werden weggehaald.

Opmerking: dit artikel is het eerste in een meerdelige serie over knuffelfarms.

Toen eerder dit jaar de eigenaar van een kleine dierentuin met 'knuffelwelpen' langs de weg in Colorado ziek werd, was dat een kans voor het IFAW, Turpentine Creek Wildlife Refuge en Tigers in America om meer dan honderd grote katten in veiligheid te brengen.

Een foto van het in slechte staat verkerende hekwerk rond de tijgerverblijven in een dierentuin waar het IFAW, Turpentine Creek Wildlife Refuge enTigers in America een aantal grote katten konden weghalen. De dierentuin fokte in hoog tempo welpen om ze te gebruiken voor betaalde 'knuffelactiviteiten'.Een foto van het in slechte staat verkerende hekwerk rond de tijgerverblijven in een dierentuin waar het IFAW, Turpentine Creek Wildlife Refuge en Tijgers in America een aantal grote katten konden weghalen. De dierentuin fokte in hoog tempo welpen om ze te gebruiken voor betaalde 'knuffelactiviteiten'.

Deorganisaties kochten het land en regelden dat alle dieren naar Turpentine Creek gingen. Ze kwamen in actie om een einde te maken aan de knuffelactiviteiten en om de leefomstandigheden te verbeteren voor 110 grote katten die werden gehouden op een terrein van nog geen vijf hectare groot. Het IFAW stelde geld beschikbaar voor het vervoer van een aantal dieren naar legitieme opvanglocaties waar ze de rest van hun leven comfortabel kunnen doorbrengen.

In knuffelfarms worden jonge dieren, zoals tijgerwelpen, gebruikt als fotorekwisieten voor betalende klanten. Deze farms misleiden hun bezoekers en maken misbruik van het vertederende effect dat jonge dieren vaak op mensen hebben. Het verlangen om ze vast te houden en te aaien is vaak onweerstaanbaar. Maar achter dit vertederende front gaat een duistere wereld schuil. Dit soort farms draait op dierenleed.

De eerste slachtoffers zijn de volwassen vrouwtjestijgers. Sommige knuffelfarms doen aan 'versneld fokken' - waarbij pasgeboren welpen al een paar dagen of zelfs een paar uur na hun geboorte bij de moeder worden weggehaald. In het wild blijft een tijgermoeder maar liefst twee jaar bij haar welpen om voor ze te zorgen. En dat betekent dat zelfs de meest succesvolle moeders in het wild maar eens in de drie jaar welpen krijgen. Als in gevangenschap de welpen echter bij hun moeder worden weggehaald, kan ze snel weer zwanger raken. En dan kunnen er zelfs drie keer per jaar welpen worden geboren. Dit overmatige fokken kan de gezondheid van de moeder in gevaar brengen.

Het tweede slachtoffer zijn de welpjes. Ze worden al bij de moeder weggehaald als ze nog bij haar drinken. Ze krijgen flesvoeding en worden van de ene vreemde naar de andere doorgegeven. Vaak gaat dat uren aan een stuk door, zonder dat ze tussendoor enige rust krijgen. Hierdoor kunnen ze uitgedroogd raken en last krijgen van psychische klachten. Ook kunnen ze er ziek van worden, omdat hun onvolgroeide immuunsysteem nog niet bestand is tegen de ziekten waaraan ze kunnen worden blootgesteld, zoals hondenziekte, die huisdieren bij zich kunnen dragen. Van hondenziekte is bekend dat het dodelijk kan zijn voor grote katten. Ook kunnen de welpen ondervoed raken als de flesvoeding niet de juiste samenstelling heeft, of als de flesvoeding niet op tijd wordt vervangen door vast voedsel. Soms wordt de overgang naar vast voedsel bewust uitgesteld om de welpen maar zo lang mogelijk te kunnen gebruiken voor het winstgevende 'knuffelen'. Die ondervoeding lijdt vaak tot stofwisselingsaandoeningen aan de botten. Bij dit soort aandoeningen worden door een gebrek aan calcium in de voeding de botten poreus, waardoor ze gemakkelijk breken.

En het laatste slachtoffer is het publiek. Knuffelfarms vertellen hun bezoekers vaak dat ze door te betalen voor het knuffelen, vasthouden of voeden van de welpen bijdragen aan het behoud van de soort. Vaak beweren ze dat ze door dieren te fokken helpen bedreigde soorten in stand te houden. De waarheid is echter dat de grote meerderheid van de tijgers in dierentuinen langs de weg in de Verenigde Staten kruisingen zijn. Het zijn kruisingen tussen verschillende ondersoorten van de tijger (bijvoorbeeld een kruising tussen een Bengaalse tijger en een Maleise tijger). En zelfs al was er een plek waar deze dieren in het wild zouden kunnen worden uitgezet, dan zou dat niet mogelijk zijn omdat ze nooit eerder in het wild hebben geleefd. Het introduceren van gekruiste genen in wilde ecosytemen is in strijd met de internationale best practices, omdat dit een negatieve invloed kan hebben op wilde populaties.

Het fokken van kruisingen van grote katten heeft geen enkele waarde voor het behoud van soorten. Het is een misleidende boodschap die de impact van legitieme maatregelen voor het behoud van soorten vertroebelt.

Helaas is 'welpenknuffelen' in de Verenigde Staten niet verboden. Het IFAW dringt er samen met een coalitie van organisaties bij de USDA op aan om de maas in de wet te dichten waardoor het is toegestaan dat particulieren grote katachtigen tussen 8 en 12 weken oud (op dit moment de enige leeftijd waarop dit wettelijk is toegestaan) mogen vasthouden. Ook werken we aan eenvormig nationaal beleid om grote katten te beschermen en individuele burgers te verbieden deze dieren te houden of te fokken.


woensdag 25 januari 2017

Mijn naam is Ari ik werd gered uit een slachthuis en zat tussen dode soortgenootjes die al in staat van ontbinding waren



Stichting Save The Moonbears www.moonbears.nl 
Zes beren zijn gered, maar hebben onze hulp nog heel hard nodig !
Afbeelding
Lees verder
Update van de zes geredde beren.
In december 2016 zijn er zes beren gered waar wij een actie voor hebben gedaan , het bedrag wat wij samen met u hebben opgehaald was 300 euro, dit bedrag is inmiddels al overgemaakt naar Animals Asia. Wij willen u dan ook hartelijk  bedanken want zonder uw steun hadden wij het niet gered. Hieronder een filmpje van Snow.

Filmpje
Mijn naam is Ari.
Ari
Ik werd gered door Marc Ching van Animal Hope en Wellness Foundation  gisteren ochtend, met zevenenveertig andere honden. Ik kom uit een slachthuis / boerderij van buiten Busan (China). Toen ik gevonden werd zat ik tussen mijn dode soortgenootjes die al in een staat van ontbinding waren. Sommige waren ook gestolen huisdieren. Toen Marc mijn redde had hij een deal gemaakt met de slachter, anders was ik en mijn anderen soortgenootjes er niet meer geweest.
Ik lig nu op de intensive care in het dierenziekenhuis in Busan, ik wordt nu behandeld voor mijn huid en een longinfectie, ik krijg nu antibiotica en anderen medicatie, ook heb ik twee gebroken ribben. De diagnose op overleving is laag, maar zegt Marc er is nog een kans.
Mijn naam is Ari, en ik geloof dat compassie is de sleutel tot alle dingen. En die liefde duurt eeuwig.

(Vanaf vandaag, het slachthuis / boerderij gesloopt.

Donatie
Hulp actie
Actie voor een stuk land voor de olifanten WFFT
Wildlife Friends Foundation Thailand (WFFT) opgericht in 2001 heeft  een full-time zorg voor bijna 1000 wilde dieren.
Een deel van het project zijn de olifanten, WFFT heeft 18 olifanten die zijn gered uit erbarmelijke omstandigheden, de leeftijd variërend van 2 jaar tot 65 jaar. WFFT roept nu op voor een permanente behuizing voor de olifanten.

Lees meer

dinsdag 24 januari 2017

Enorme groei in biologisch gehouden kippen en runderen.....3 miljoen kippen en 70.000 runderen

@ bioboer.

DEN HAAG (ANP) - Nederland telt steeds meer biologisch gehouden kippen en -koeien. Uit cijfers van het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) blijkt dat het aantal biologisch gehouden kippen in de jaren 2011 tot en met 2016 met bijna twee derde is gegroeid tot 3 miljoen stuks. Het aantal biologisch gehouden runderen verdubbelde in die periode tot bijna 70.000 dieren.

Ondanks de enorme groei werd in 2016 nog altijd slechts drie op de honderd kippen in Nederland biologisch gehouden. Het aantal bedrijven dat zich bezighield met de biologische pluimveehouderij steeg in de afgelopen vijf jaar met 24 procent. Bij de koeien besloeg het aandeel biologische gehouden dieren slechts 2 procent van de totale veestapel. Het areaal biologisch grasland steeg daarbij met ruim 10 procent.


Sowieso groeit het aantal biologische boeren in Nederland. Momenteel telt Nederland circa 1400 biologische bedrijven, 2 procent meer dan in 2011. Het landbouwoppervlakte dat zij in gebruik hebben, nam in de afgelopen vijf jaar met bijna 10 procent toe tot ongeveer 52.000 hectare.
Het aantal biologische akkerbouwbedrijven steeg in de afgelopen vijf jaar met 4 procent tot 539. Deze bedrijven waren goed voor 10.000 hectare grond, 2 procent meer dan in 2011. De biologische tuinbouw op open grond zag het areaal grond met 43 procent stijgen. Onder glas nam het aantal telers af, terwijl qua oppervlakte de biologische glastuinbouw wel in de lift zat.

Ook in de varkenssector is er een groei in biologisch gehouden dieen

maandag 23 januari 2017

Petitie: De Europese Unie moet kappen met dierproeven op apen....bent u het daar mee eens?

Vraag de Europese Unie om een eind te maken aan experimenten op primaten

De Europese Commissie is momenteel in discussie over het gebruik van niet-menselijke primaten in biomedisch onderzoek, vervaardiging en testen van producten en apparaten. Teken onze petitie en vraag hen een eind te maken aan deze experimenten die niet te rechtvaardigen zijn!

Aap rechtop zittend in een kooi
Dit zijn de belangrijkste redenen waarom deze inhumane experimenten moeten stoppen:
  • De resultaten van experimenten op niet-menselijke primaten zijn zelden toepasbaar op mensen.
  • Er komen steeds meer nieuwe technieken op de markt die in vergelijking met dierproeven superieur zijn.
  • Het gevangenhouden van intelligente, gevoelige apen in kooien in laboratoria en hen drogeren, injecteren met dodelijke ziekten en andere ingrijpende procedures op hen uitvoeren is wreed en immoreel.  
Lees meer over de herziening die wordt uitgevoerd door het Scientific Committee on Health, Environmental and Emerging Risks.

De uitkomst van deze herziening zou het beleid van de Europese Unie kunnen met betrekking tot het gebruik van niet-menselijke primaten in experimenten voor tenminste de komende vijf jaar kunnen vaststellen. Laten we deze kans grijpen om de Europese leiders te verzoeken om vooruit te kijken en hightech, humane wetenschap – dat geen dieren kwaad doet – te omarmen.


zondag 22 januari 2017

Aapje leefde illegaal 17 jaar lang bij particulieren nu is ze bij Stichting AAP....Zin in een rondleiding bij AAP? Meld u hier aan




Lampongaap Llusie werd als jong dier gekocht in een dierenwinkel in Palma de Mallorca. Ze leefde 17 jaar lang bij particulieren in en om huis. Na een melding bij een Spaanse dierenorganisatie, kwam de situatie aan het licht. Llusie had geen soortgenoten, ze was alleen gewend aan mensen, honden en katten. Ook bleken de eigenaren niet in het bezit van de juiste papieren. Nu is Llusie bij AAP, waar ze wél kan samenleven met soortgenootjes. Luchtvaartmaatschappij TUIfly heeft LLusie gratis overgevlogen van Spanje naar Nederland. Ontzettend fijn!


Neem een kijkje achter de schermen bij Stichting AAP. Wij vertellen graag meer over ons werk en onze dieren.

Elke vrijdag, zaterdag en zondag verzorgt AAP rondleidingen. De minimum leeftijd hiervoor is 12 jaar en honden zijn niet toegestaan. Je kunt voor maximaal 2 personen tegelijk reserveren.
Schrijf je in via onderstaande link of bel tijdens kantooruren naar +31 (0)36 523 87 87.

zaterdag 21 januari 2017

Petitie:Helpt u mee? Het Spaanse dierenasiel Orihuela mag geen dodingsstation worden



Het Spaanse asiel in Orihuela, Asoka Orihuela, dreigt tot een dodingsstation te worden omgezet. Een drama voor de honden en katten, die volledig afhankelijk zijn van de inzet van vrijwilligers om een kans te maken op een nieuw leven. Er is een petitie gestart om de gemeente te overtuigen het asiel open te houden en niet om te zetten tot een dodingsstation. Op dit moment zijn ze in Spanje allerlei acties aan het ondernemen. En ze kunnen onze steun hierbij enorm gebruiken, teken daarom de petitie (zie onderaan)! Snel zal er een besluit vallen over het lot van dit opvangcentrum.


dodingsstation
Dit hondje werd opgevangen in asiel Orihuela

Christine Burgemeester (Directeur Vegetafel en Vegenement) bezocht dit asiel meerdere malen en schreef voor PiepVandaag.nl haar ervaringen op. Haar verhaal laat zien waarom het asiel van Orihuela zo belangrijk is en open moet blijven. Lees haar verhaal hier:

“In 2014 bezocht ik Orihuela voor het eerst. Ik reed erheen met een auto vol gezonde Yarrah brokken en dekens van Wawollie. Al het eerste uur van aankomst in het asiel werd er een nest puppy’s binnengebracht. Ze waren uit de vuilnisbak gevist. Er zaten zo verschrikkelijk veel honden en katten in het asiel. Tussen de 200 en 300 honden en 70 katten. Voor zoveel dieren zou je zoveel tijd, voer en medische voorzieningen moeten hebben. En die is er niet. Twee medewerkers die schoonmaken en verzorgen, een dierenarts en als de dieren geluk hebben komen er vrijwilligers om met de dieren te lopen of schoon te maken. Tijdens die reis bracht ik voornamelijk voer, riemen en dekens. Ik bleef geld krijgen voor voer en ik bleef volle autoladingen brengen. Maar, toen ik vroeg wat ze nog meer nodig hadden, gaven ze aan medische voorzieningen nodig te hebben. Sterilisatiemateriaal, naalden, verbandmiddelen enzovoorts. Die heb ik het jaar erna zoveel mogelijk ingezameld en dat is via stichtingen die kant op gegaan.

Dodingsstation
Voer uit Nederland voor de hondjes

In 2015 ging ik terug. Deze reis begon met een groepsreis. Met de groep poetsten en wandelden wat we konden. Na een aantal dagen vertrok de groep en bleef ik alleen achter. En, ik geloof dat ik nog nooit zoveel tranen over mijn wangen heb laten rollen als die weken. Maar, ook met tranen op je wangen kun je gewoon door. Want, als je stopt en gaat zitten janken, komen simpelweg niet alle honden in je blok hun hok uit. Door! Schoonmaken, wandelen, knuffelen, volgende hok. En vraag me niet hoe, het is een soort van yoga als je aan de ene kant honden in je handen hebt en ondertussen aan de andere kant aan het schoonmaken bent. Hand met honden naar achter, hand met waterslang naar voren, snel schrobben, trekken, waterbak vullen, honden erin, knuffeltje en door. Zoiets. Ik reed iedere dag weer naar het asiel, daar had ik een strak schema voor mezelf gemaakt om alle honden uit het blok dat ze me zo’n beetje hadden toevertrouwd uit te kunnen laten, een knuffel te kunnen geven en om hun hok schoon te kunnen maken.

dodingsstation
Wandelen met de honden

Gemeente ligt dwars
Per hok zitten soms 4 honden. Die hokken zijn slechts een paar vierkante meter groot en de honden komen daar soms dagenlang niet uit. Hoe dat komt? Omdat er te weinig mensen zijn. Omdat de Spaanse overheid geen geld uittrekt voor voorlichting en verzorging. Dit asiel ligt in de middle of nowhere en ze hebben een no-kill beleid. De gemeente ligt continu dwars. Niets mag, niets kan. Er is genoeg ruimte om de dieren een veel fijner leven te geven. Om de hokken uit te breiden. Om renweides te maken. De medewerkers willen. De vrijwilligers willen. De gemeente ligt dwars. Betaalt niet, of te laat. Geeft geen toestemming. En als je daar zo loopt met je honden, dan is dat een heel frustrerend idee.
dodingsstation
Honden in hun hokken in Orihuela

Iedere dag kwam ik aan bij dat asiel bij de berg, midden in de sinaasappelvelden. De honden leerden me steeds beter kennen. Die ene hele angstige die iedereen in zijn vingers beet. En de witte hond die alle kanten opsprong van angst voor de hondenriem. Ook zij waren steeds blijer als ze me zagen. De witte hond was in een boom gehangen. Niet zo gek dan dat je het eng vind als er iets om je hals word gedaan. De eerste wandelingen piepte en krijste ze het uit van angst. Toch gingen we. Want als we niet gaan, dan kom je hier nooit weg. Mensen willen een leuk makkelijk hondje. Dus, we oefenden. Na een paar weken waren we dikke maatjes. We wandelden samen iedere dag ons stukje en ik mocht haar uiteindelijk een halsband omdoen! Deze lieve hond woont nu in Duitsland.

dodingsstation
Omgeving asiel

Chucky
En dan hebben we mijn lievelingetje Chucky. Zijn naam zegt het al. Chucky bijt. Zijn mooie oogjes rolden zo’n beetje uit zijn kassen als hij aan de riem moest. Maar ja, als je wil wandelen, moet je aan de riem. En wandelen wilde Chucky wel! Springen door het hoge gras, even rennen, even gekkigheden uithalen. En, hij kreeg iedere dag een paar minuten extra, dan oefenden we aaien. Nou ja, ik oefende en hij dacht dat hij doorging. Toch wist ik zeker dat hij het leuk zou gaan vinden. Als ik dan eenmaal zover was dat ik een beetje kon kroelen, dan ontspande hij iedere keer een beetje meer. Telkens zaten er andere hondjes bij Chucky in het hok. En op de dagen dat de vrijwilligers er waren werden die ook allemaal uitgelaten. Maar Chucky werd door iedereen met rust gelaten. Zelfs Chucky was na een paar weken voor mij benaderbaar. Pablo, één van de vrijwilligers vertelden zijn verhaal. Hij kwam bij een jager vandaan, die had heel veel windhonden en vier hondjes als Chucky, een nest. Twee van die hondjes woonden nu nog in het asiel, de andere twee waren wat minder angstig geweest, ze woonden inmiddels in Duitsland. Chucky en Barry waren uit elkaar gehaald om hun angst te doorbreken. De jager had de meest gruwelijke dingen met de honden gedaan. Ook een aantal van de windhonden zaten op dat moment nog in het asiel. Inmiddels hebben die allemaal een huisje gevonden.
dodingsstation
Chucky

Oscar
Mijn laatste dag naderde. Ik vond het verschrikkelijk. Ja, terug naar mijn eigen honden, dat vond ik geweldig. Tijdens mijn reis was één van mijn eigen honden overleden, Oscar had de strijd tegen Leishmania niet gewonnen. Hij kwam een half jaar eerder uit Orihuela. Hij zat in zo’n hokje. Oscar was een hond die ze op de campo (veld op het plattenland) hadden gegooid. Daarna had er nooit meer iemand naar hem omgekeken. Hij moet ooit een indrukwekkende herder zijn geweest. Pas toen hij heel erg ziek was heeft een buurman ingegrepen en geholpen met hem weghalen. Oscar is in vrijheid gestorven. En toen ik de vrijwilligers vertelde dat hij was overleden waren ze verdrietig. En dat is precies waarom ik vind dat Orihuela geholpen moet worden. De medewerkers en verzorgers doen echt wat ze kunnen. Het is dweilen met de kraan open, dat is waar, maar ze vechten voor hun dieren. Ze doen echt zo enorm hun best. Ondanks de tegenwerking van de gemeente. De gemeente betaalt de rekeningen niet, geeft geen toestemming voor hele simpele dingen en overal waar ze tegen kunnen werken, werken ze tegen. Dat verdienen deze mensen niet. Dat verdienen deze dieren niet. Ze verdienen de liefdevolle verzorging. Ze verdienen de kans op een leven buiten hun hokken. Ze verdienen een land waar voorlichting wordt gegeven, waar dieren worden gesteriliseerd, waar dierenrechten veel beter worden vertegenwoordigd.

dodingsstation
Oscar

DodingsstationWat ze nu boven het hoofd hangt is een dodingsstation. Een “ongediertebestrijdingsbedrijf” mag een bod doen. Als dat bod geaccepteerd wordt, dan worden deze dieren niet meer verzorgt, dan hebben ze geen schijn van kans meer. De dieren worden dan standaard na een aantal weken gedood. En dat gaat niet op een lieve manier, want men wil zoveel mogelijk geld verdienen. Dus, hoe lager de kosten, hoe meer geld…. Een hele simpele rekensom.
Het leven in asiel Orihuela is wellicht nu niet perfect, maar de dieren worden verzorgd. Een leven in een dodingsstation is een hel. Geen voer, geen medische verzorging, geen mooi einde en maar een heel kleine kans om nog levend uit je hok te komen… Veel meer dieren in één hok, niemand die het wat kan schelen als je elkaar verwond of doodvecht. Dat hangt deze lieve dieren boven het hoofd.
Hoop
Hoe het met Chucky afliep? Niemand wilde hem helpen, dus ik heb geld van vrienden ingezameld, ben in mijn auto gestapt en heb hem opgehaald. Hij woont nu in Nederland en rent veilig en vrij over de heide in de buurt van Utrecht. Hij knuffelt graag met zijn baasjes en is heel gelukkig. Veel mensen kennen hem onder de naam Teddy. En ook zijn broertje Barry woont veilig in Nederland. Want ook als het erop lijkt dat niemand je wil hebben… is er altijd wel iemand die bij je past. En ik vind dat je daarin moet blijven geloven.”

Dodingsstation
Hoop

Teken de petitie zodat het asiel van Orihuela niet omgezet wordt tot een dodingsstation.
@PiepVandaag.nl Estefania Pampín Zuidmeer

Gerelateerde artikelen: